شیب گودال و شاه بی ردا وا محمدا حسین ستوده

داره ﺻﺪای ﻣﺎدرت ﻣﻴﺎد ﺑﺎز اﻳﻦ ﭼﻪ ﻧﻮﺣﻪ و ﭼﻪ ﻣﺎﺗﻤﻪ روﻳﺎی ﻣﻦ ﻫﺮ ﺳﺎل دﻳﺪن ﻛﺮﺑﺒﻠﺎ ﺗﻌﻮﻳﺾ ﭘﺮﭼﻤﻪ ﺣﺮف اﻣﺎم رﺿﺎﺳﺖ ﻛﻪ اﻧﻘﺪر ﺣﺴﻴﻦ ﻋﺰﻳﺰه از ﺑﺲ ﻛﻪ اﺷﮏ ﻣﻴﺮﻳﺰم ﭘﻠﻜﺎم ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺮﻳﺰه ارﺑﺎب آه از اﻳﻦ درد اﮔﻪ ﻣﻴﺸﻪ ﺟﻮن رﻗﻴﻪ ﻧﻴﺎ آﻗﺎ ﺑﺮﮔﺮد اﻟﻬﻰ ﻛﻪ ﺑﺸﻜﻨﻪ دﺳﺘﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﻋﺮﻳﺎﻧﺖ ﻛﺮد آه رﻳﺎن ﭘﺸﺖ اﺳﻤﺶ ﺑﻨﻮﻳﺲ ﻋﻄﺸﺎن آه رﻳﺎن ﺟﺪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺎک و ﺧﻮن ﻏﻠﻄﺎن آه رﻳﺎن ﺑﮕﻮ ﺑﺮﮔﻪ ﺑﺮﮔﻪ ﺷﺪ ﻗﺮن آه ﺷﻴﺐ ﮔﻮداﻟﻪ و ﺷﺎه ﺑﻰ ردا وا ﻣﺤﻤﺪا وا ﻣﺤﻤﺪا ﻋﻤﻪ ﺟﺎن رو ﺑﻪ ﻣﺪﻳﻨﻪ زد ﺻﺪا وا ﻣﺤﻤﺪا وا ﻣﺤﻤﺪا آه رﻳﺎن ﻧﺎﻟﻪ ﻣﻴﺰﻧﻢ ﺑﺮاش از ﺟﺎن آه رﻳﺎن ﺣﺘﻰ از ﺷﺮﻳﻌﻪ ﺧﻮرد ﺣﻴﻮان آه رﻳﺎن ﺟﻠﻮ ﭼﺸﻤﺎﻣﻪ ﻫﻤﻴﻦ اﻟﻦ آه رﻳﺎن ﻣﻴﺰﻧﻪ ﺳﻨﺎن ﺟﺪا ﺷﻤﺮ ﺟﺪا وا ﻣﺤﻤﺪا وا ﻣﺤﻤﺪا ﺑﺮﺳﻪ اﮔﻪ ﺻﺪاﻳﻰ ﺑﻪ ﺻﺪا وا ﻣﺤﻤﺪا وا ﻣﺤﻤﺪا ﺷﻴﺐ ﮔﻮداﻟﻪ و ﺷﺎه ﺑﻰ ردا وا ﻣﺤﻤﺪا وا ﻣﺤﻤﺪا ﻋﻤﻪ ﺟﺎن رو ﺑﻪ ﻣﺪﻳﻨﻪ زد ﺻﺪا وا ﻣﺤﻤﺪا وا ﻣﺤﻤﺪا