عباس علمدار حسین جواد مقدم

از تو چه پنهون آقاجون دیگه امیدی ندارم عمرم کفاف بده بیام سر رو ضریحت بذارم حسرت به دل تو این دیار زندگی سخت شده برام چند وقته که تو خلوتم فقط حسین و کربلام چه حالی داره ای خدا سینه زدن تو کربلا غسل زیارت از فرات نگاه به گنبد طلا الهی یه شبی بیاد تو حرم اعتکاف کنیم با پرچم هیئتمون دور ضریح طواف کنیم دم دمای سحر که شد از توی بین الحرمین بریم به سمت حرم عباس علمدار حسین با ذکر یاام البنین پا توی صحنش بذاریم از بارگاه با صفاش سوغاتی تربت بیاریم غصه ی کربلات آقا عقده توی گلوم شده یه عمریه زیارت حریمت آرزوم شده میگن نمیدونی چقدر قشنگه بین الحرمین دور تا دورش نخلای سبز صفا میدن به عالمین همه میگن تو کربلا کبوده رنگ آسمون انگار یه دنیای دیگه اس که پا میده برا جنون قلاده مو رها نکن بذار کنارت بمونم شب تا سحر به عشق تو روضه ی زینب بخونم مهربونی و لطف تو همیشه شاملم بوده میخوام آقا نگات کنم گناهام حائلم بوده سینه دن تو کربلا مایه ی عزت منه مردن توی روضه هات آخرین حاجت منه