وای من از عاشورا حسین طاهری

قافله سالار من کجایی ای دوای دردم پی تو هر کجا می گردم تو رو تو قتلگاه گم کردم ای بدن صد پاره رو خاک داغ این صحرایی چرا مقطع الاعضایی بگو کجا برم تنهایی وای من از عاشورا زمین و آسمون غمگینه یه خواهری داره میبینه یکی میشینه روی سینه وای من از عاشورا باید بمیره از غم ، دنیا تو قتلگاه به پیش زهرا دوازده ضربه زد واویلا رفتی و موندم تنها حسین ، حسین ، حسین ، حسین داغتِ روی سینه ام که قلب مضطرم می سوزه پاشو ببین حرم می سوزه ببین که معجرم می سوزه رفتی و دور از چشمت به خیمه ها هجوم آوردن همه چیو غنیمت بردن سه ساله تو اسیری بردن حسین حسین حسین حسین از حرم تا قتله گه زینب صدا می زد حسین حسین حسین حسین حسین لشکر دشمن ای وای به روی پیکرت می تازه میاد همه با نعل تازه دیگه روشون به رومون بازه نزدیک مغرب است خدایا چه می شود کشتی شکست خورده ی دریا، چه می شود از ناله های خونِ جراحات زخمِ عشق مقتل ز عمق فاجعه دریاچه می شود با چکمه های بند نبسته رسیده شمر حسین ، حسین ، حسین ، حسین بنی حسین حسین ،هی به سینه می زد حسین حسین حسین حسین زینب ، زینب ، زینب