همه بهم میگن یتیم حمید علیمی

ز شرار غم میسوزم به تمامی وجود دوباره باید بخونم یکی بود یکی نبود بلبلی گوشه ویرونه میخوند برای یار بعد مدت ها کنار بابا بگرفته قرار تمومِ رنج سفر رو برا یار داره میگه از غم بچه ها و عمه داره حرف میزنه بابا جون خوش اومدی به منزل فقیرونه بیا بنشین بشنو درد دل یتیمونه بابا جون خوش اومدی قربون خاک قدمت به خدا دلم میسوخت رفتی سفر ندیدمت وقتی رفتی دشمنا آتیش زدن به خیمه ها برا خاطر چی میزدن کتک به بچه ها بابا جون بین همه عممونو خیلی زدن باباجون منو ببین به صورتم سیلی زدن باباجون دردت به جونم هر کی صورتم رو دیده میگه چون زهرا شده صورت مادر تو آخه مگه چطور شده