میگن روضه دلمردگیه حمید علیمی

میگن روضه دلمردگیه میگن گریه افسردگیه نمی دونن خبر ندارن حسین آغاز زندگیه اتفاقا روضه نور میده دلا رو اتفاقا گریه می بره بلا رو اتفاقا حسین زنده کرده ما رو ما پای همین پرچم دلخوش به تولاییم با گریه به ثارالله ما فاتح دنیاییم این سوز و آه و بکاء لا تبردوا ابدا میگن بسه غصه بسه غم میگن بازی شال و علم نمی دونن با روضه شدیم رها از زیر بار ستم اتفاقا این غم باعث نشاطه اتفاقا این شال پرچم حیاته اتفاقا حسین کشتی نجاته هر کی با حسین باشه سر زنده و آزاده ست شیعه تا حسین داره یک لشکر آماده است این شعله های عزا لا تبردوا ابدا میگن این قدر عزا واسه چی سفر تا کربلا واسه چی میگیم اصلاً بدون حسین تپش تو قلب ما واسه چی اتفاقا این شور مملو از شعوره اتفاقا این راه منتهی به نوره اتفاقا حسین با دلِ صبوره دلبسته ی دنیا ما دل به حرم بستیم طعنه بزن بازم ما پای حسین هستیم این آتیش دل ما لا تبردوا ابدا